من بترسيت « 1 » ، و مرا پرستيت . ( 52 ) فَتَقَطَّعُوا أَمْرَهُمْ بَيْنَهُمْ زُبُراً پراكنده شدند در كار خويش ، ميان يكديگر هر يكى تعلق‌كننده به كتاب خويش كُلُّ حِزْبٍ بِما لَدَيْهِمْ فَرِحُونَ هر گروه شادمان به احوال و اسباب خويش . ( 53 ) فَذَرْهُمْ فِي غَمْرَتِهِمْ حَتَّى حِينٍ در غفلت بمان‌شان ، تا به سر برده شود « 2 » زمانشان . ( 54 ) أَ يَحْسَبُونَ أَنَّما نُمِدُّهُمْ بِهِ مِنْ مالٍ وَ بَنِينَ مىپندارند كه آنچه « 3 » مىافزاييم‌شان ، از خواسته‌ها و پسران . ( 55 ) نُسارِعُ لَهُمْ فِي الْخَيْراتِ آن ثوابى و خيرى معجّل است كه مىدهيم‌شان ، در اين جهان گذران ، بَلْ لا يَشْعُرُونَ بلك نمىدانند آن . ( 56 ) إِنَّ الَّذِينَ هُمْ مِنْ خَشْيَةِ رَبِّهِمْ مُشْفِقُونَ آنان كه از بيم خداى تعالى ترسندگانند . ( 57 ) وَ الَّذِينَ هُمْ بِآياتِ رَبِّهِمْ يُؤْمِنُونَ و آنان كه ايشان به آيات پروردگار خويش گروندگانند . ( 58 ) وَ الَّذِينَ هُمْ بِرَبِّهِمْ لا يُشْرِكُونَ و آنان كه ايشان به پروردگار خويش شرك ناآرندگانند . ( 59 ) وَ الَّذِينَ يُؤْتُونَ ما آتَوْا وَ قُلُوبُهُمْ وَجِلَةٌ أَنَّهُمْ إِلى رَبِّهِمْ راجِعُونَ و آنان كه مىدهند آنچه « 5 » مىدهند ، و دلهاى ايشان ترسان كه ايشان « 4 » به جزاى پروردگار خويش بازگردندگانند . ( 60 ) أُولئِكَ يُسارِعُونَ فِي الْخَيْراتِ وَ هُمْ لَها سابِقُونَ آنهااند كه مىشتابند به خير [ ها ] و ايشان به وى پيشىكنندگانند . ( 61 ) وَ لا نُكَلِّفُ نَفْساً إِلَّا وُسْعَها و نمىفرماييم هيچ تنى را به [ هيچ ] طاعت ، مگر به كم از

--> ( 1 ) - ن : ترسيت . ( 2 ) - ن و ت : تا به سر شود . ( 3 ) - ن : آنج . ( 4 ) - ن : « ايشان » ندارد . ( 5 ) - ن : آنج .